Vandaag werden we om 06:00 uur gewekt door een enthousiaste gids. We hadden eigenlijk om 07:00 afgesproken, dus wij waren nog aan het wakker worden. Snel een broodje gesmeerd en naar de paarden toe.
Gelukkig waren het niet zo'n grote paarden. Deze hadden een beschaafde hoogte (dit i.v.m hoogtevrees). Maarten en Nicole hadden nog nooit op een paard gezeten. Voor Erik en Aniek was dit de tweede keer op vakantie. Nadat iedereen gesetteld was gingen we richting de bergen. Het paard van Erik liet meteen weten wie de baas was en begon te stijgeren. Het paard van Aniek was een beetje lui vandaag. En Aniek kreeg al snel een zweepje van de gids. En de paarden van Maarten en Nicole luisterden prima.
Mooie tocht in de bergen gemaakt, met prachtige uitzichten op de oceaan. Berg op was leuker dan berg af. Dat deed best pijn. Maar goed...niet klagen want we hebben vakantie.
Nadat we uit de bergen kwamen zijn we richting strand gegaloppeerd. Eerst nog een vrij diepe rivier oversteken. Erik's paard liep vlak achter de gids en Erik had dus niet in de gaten dat het best diep was. Met de schoenen in het water. Dit zagen de achterliggers en wij probeerden de voeten omhoog te houden. Valt nog niet mee op een wiebelig paard. Op het strand aangekomen, moesten twee riviertjes oversteken. En het was al gebleken bij de eerste rivier dat het paard van Aniek water niet leuk vond. En het paard weigerde om door te lopen. Na enige aandrang gaf het paard het toch maar op en liep door de rivier. Terwijl het galopperen steeds meer pijn deed aan het achterste, arriveerde we bij de tweede rivier. De gids liep al meteen naar Aniek's paard en nam het aan het touw mee de rivier over. Scheelt veel tijd!
Ergens nog een kopje koffie gedronken en de tijd zat er weer bijna op. Nog een kwartiertje rijden naar het hotel. Aangekomen moesten we eerst even bijkomen van de rit. Niks gewend op een paard dus de enkels, kuiten, knieën, kont en rug deden behooorlijk pijn. Daarna een eitje gebakken (verlaat ontbijt). En op naar het strand, te voet dit keer! Omdat we toch wel Nederlanders zijn wilde we geen entree betalen om het strand op te komen. Het gevolg hiervan was, dat we een uur moesten lopen om op het strand te komen en op het strand ook nog eens 20 minuten om te kunnen snorkelen. De zon begon steeds meer te schijnen en het werd al gauw erg warm. Het snorkelen werd niks, alleen maar zand. Dus na een uurtje maar weer richting hotel gegaan. Diezelfde weg terug, maar nu halverwege met een wolkbreuk boven ons. Heel fijn. Gelukkig wordt het hier niet koud als het gaat regenen. Maar dat is ook het enige positieve eraan. Wat we wilden was een lekkere warme douche. Helaas de douche wilde maar niet warm worden. Gebeurd wel eens hier in Costa Rica. Inmiddels is het nu half zeven in de avond en we gaan zo lekker wat eten. Morgen gaan we verkassen. We gaan iets naar boven richting de hoogste berg van dit land. Daar hopen we dan toch nog de Quetzal te ontmoeten.